Każda dieta wymaga na początku dyscypliny i wprowadzania pewnych, dość rygorystycznych zasad. Mimo, że entuzjazm na początku jest zawsze większy, to i tak zmiana nawyków prowadzi do zniechęcenia. Czego należy się spodziewać w diecie proteinowej, zwłaszcza w jej pierwszej fazie? Przede wszystkim uczucia głodu. Wyłączamy bowiem z jadłospisu wszelkie węglowodany, pieczywo, makarony czy ryż, jak i tłuszcze, pozostawiając jedynie drób, podroby, wędliny, owoce morza, ryby i nabiał. Uczucie głodu może trwać do trzeciego dnia prowadzenia diety, potem organizm się przyzwyczaja i reaguje w normalny sposób. Gorsze jednak od uczucia głodu, może być wywołane specyfiką diety zmęczenie. Organizm przestaje nagle otrzymywać węglowodany, tłuszcze i cukry, mało tego musi poradzić sobie z trawieniem białek, na co przeznacza sporo energii. Uczucie zmęczenia mija samoczynnie po pewnym, ale często dłuższym czasie. Kolejnym objawem w pierwszych dniach stosowania diety proteinowej mogą być zaparcia. Pojawiają się najczęściej około czwartego dnia spożywania wysokobiałkowych produktów. Dlatego w diecie proteinowej zalecane jest spożywanie dużej ilości wody, jeśli to nie jest wystarczająco pomocne, należy sięgać po otręby pszenne, w postaci płatków, albo placków. Dieta proteinowa wywołuje także nieświeży oddech, jest to efekt trawienia białek. W pierwszych dniach diety proteinowej pojawić się może także rozdrażnienie, wywołane zmianami i totalną rewolucją, jaką jest zamiana tradycyjnego jadłospisu na jadłospis wysoko białkowy z wyłączeniem tłuszczów i węglowodanów. Rozdrażnienie mija po kilku dniach, kiedy przyzwyczajamy się do drobiu i ryby, a potrafimy unikać pieczywa czy makaronów.
